http://www.rolniczo.besttkactwo.info Metody rolnicze en-us Mon, 06 Sep 2010 00:36:53 +0200 Mon, 06 Sep 2010 00:36:53 +0200 Log1 CMS biuro@4poziiiom.pl biuro@4poziiiom.pl 60 http://www.rolniczo.besttkactwo.info/index.php?q=rolinyprzemysowe Rośliny przemysłowe. Do tej grupy zalicza się następujące gatunki roślin: rzepak ozimy i jary, len, mak, konopie, słonecznik, gorczycę. Dają one największe plony na glebie zasobnej w składniki pokarmowe oraz odchwaszczonej. Wartość stanowiska po roślinach przemysłowych jest na ogł dobra, jeżeli są one intensywnie nawożone i prawidłowo pielęgnowane. Najlepsze stanowisko pozostawiają po sobie rzepak i konopie. Po rzepaku ozimym można uprawiać rośliny ozime o największych wymaganiach co do stanowiska, a po rzepaku jarym - tylko rośliny jare ze względu na jego pźny termin zbioru (koniecsierpnia, początek września). Wartość przedplonowa pozostałych roślin przemysłowych zależy przede wszystkim od stanowiska, w jakim były uprawiane, oraz od dawek nawozw pod nie stosowanych. Stanowisko po Inie, maku i gorczycy jest nieco gorsze, ale mimo to może być przeznaczane pod zboża ozime. Należy jedynie pamiętać o konieczności stosowania większych dawek nawozw mineralnych oraz prawidłowej uprawy roli, zwłaszcza o wykonywaniu uprawek pożniwnych i przedsiewnych. Stanowisko po słoneczniku i konopiach przeznacza się pod zboża jare. Natomiast nie wolno uprawiać: lnu po Inie, maku po ziemniakach, ziemniakw po maku, słonecznika po słoneczniku. Przykłady zmia-nowań, w ktrych występują rośliny przemysłowe: groch - rzepak ozimy - pszenica ozima,ziemniaki pźne-len-pszenica ozima, okopowe - konopie - jęczmień jary, buraki - mak- pszenica ozima. http://www.rolniczo.besttkactwo.info/index.php?q=zboaozimeijare Zboża ozime i jare. Wartość stanowiska po roślinach zbożowych jest na ogł niska ze względu na pogorszenie struktury gleby oraz wyczerpania jej z łatwo dostępnych dla roślin form składnikw pokarmowych. Dlatego o wartości stanowiska po zbożach decyduje ich przedplon (po jakiej roślinie były uprawiane) oraz wielkość stosowanych dawek nawozw mineralnych i organicznych. A więc po pszenicy uprawianej po roślinach motylkowych czy okopowych można wysiać żyto lub len, a po owsie uprawianym po motylkowych, rzepaku czy po okopowych - pszenicę. Rośliny zbożowe uprawiane po sobie pozostawiają stanowisko słabsze, toteż powinno się po nich uprawiać rośliny okopowe na oborniku. Nie należy siać pszenicy po pszenicy,pszenicy po jęczmieniu, jęczmienia po jęczmieniu, jęczmienia po pszenicy. Przykłady zmianowań, w ktrych występują zboża: rzepak ozimy -jęczmień ozimy - żyto - buraki, buraki -jęczmień jary + wsiewka motylkowych -motylkowe, strączkowe - pszenica ozima - żyto-okopowe, motylkowe-pszenica -len, ziemniaki średnio wczesne - żyto -żyto-łubin. Należy jednocześnie pamiętać, że żyto uprawiane w stanowisku po życie da plon zawsze niższy o 10-15% niż gdybyśmy go zasiali po innym zbożu, np. po owsie. Jeżeli chce się osiągać duże i dobrej jakości plony, należy przestrzegać następujących zasad: □ dobierając rośliny do zmianowania, należy uwzględniać jakość gleby (kompleks przydatności rolniczej); na glebach dobrych powinno się uprawiać rośliny o dużych wymaganiach glebowych: pszenicę, jęczmiona, buraki, rzepak, bobik, lucernę, koniczynę czerwoną, kapustę pastewną, groch, trawy pastewne; na glebach średnio dobrych można uprawiać rwnież rośliny o dużych wymaganiach glebowych, należy jednak przestrzegać szczeglnie starannie wszystkich zaleceń agrotechnicznych i stosować wyższe dawki nawozw; na glebach słabszych można uprawiać jedynie rośliny o mniejszych wymaganiach glebowych: żyto, owies, ziemniaki, marchew pastewną, słonecznik pastewny, łubin żłty, seradelę, peluszkę, koniczynę białą, a z traw -kupkwkę; □ uwzględniać wpływ rośliny na środowisko, to znaczy na zawartość składnikw pokarmowych, wody oraz stopień zachwaszczenia pl, rozwj chorb i szkodnikw; □ przestrzegać optymalnego terminu siewu (zgranie terminu zbioru przedplonu z optymalnym terminem siewu rośliny następczej); w taki sposb dobierać kolejność roślin w zmianowaniu, aby okres po zbiorze przedplonu był dostatecznie długi, co umożliwi dobre przygotowanie roli pod siew rośliny następczej; □ tak ułożyć zmianowanie, aby można było raz na 3-4 lata zastosować obornik lub inne nawozy organiczne. http://www.rolniczo.besttkactwo.info/index.php?q=uprawarolinokopowych Uprawa roślin okopowych Ziemniak W Polsce ziemniak zajmuje 18% gruntw ornych, co stawia go na drugim miejscu po zbożach pod względem zajmowanej powierzchni uprawy. Duży udział ziemniaka w strukturze zasieww wynika ze stosunkowo małych wymagań glebowych i klimatycznych oraz możliwości wszechstronnego jego użytkowania zarwno do celw jadalnych czy pastewnych, jak i przemysłowych. Ziemniak zawiera w bulwach cenny składnik odżywczy - skrobię. Jej zawartość w świeżej masie bulw waha się od 12 do 20%. Ponadto w bulwach występuje od 1,0 do 2,5% białka, sole mineralne, witaminy z grupy B i witamina C. Skrobia jest ważnym produktem energetycznym w żywieniu ludzi i zwierząt. Zawartość składnikw zapasowych w bulwie ziemniaka korzystywana jest jako surowiec do produkcji krochmalu znajdującego zastosowanie w przemyśle spożywczym i włkienniczym. Znajdujące się w ziemniakach białko, chociaż jest go mało, ma dużą wartość pokarmową. Przeciętne plony bulw wynoszą około 20tz 1 ha,sąjednakgospodarstwa, w ktrych uzyskuje się plony 30-40 t z 1 ha, a nawet większe. http://www.rolniczo.besttkactwo.info/index.php?q=budowa-ziemniak Budowa i wzrost roślin Część nadziemna ziemniaka, nazywana popularnie krzakiem, składa się z 1-8 sztywnych łodyg. Na łodygach wyrastają liście złożone z kilku listkw. Liście na łodygach mogą być osadzone gęsto, wwczas krzak ma pokrj liściowy. Jeśli liście osadzone są rzadko, krzak ma pokrj łodygowy. Kwiatostanem jest wiecha dwudzielna, rzadziej pojedyncza lub potrjna. Barwa kwiatw jest cechą odmianową i może być biała, rżowofioletowa, rżowolila, fioletowa, niebieskofioletowa i niebieska.System korzeniowy roślin ziemniaka wyrosłych z bulw składa się z licznych korzeni przybyszowych wyrastających u nasady łodyg. Nieliczne korzenie sięgają do 150 cm, ale głwna ich ilość znajduje się na głębokości 30-40 cm. Gospodarczo wykorzystuje się podziemną część ziemniaka -bulwy, ktre powstają na zakończeniach podziemnych pędw, zwanych stolonami. Bulwy poszczeglnych odmian ziemniaka mogą rżnić się: □ wielkością - mogą być małe, średnie lub duże; □ kształtem - mogą być owalne, okrągłe, wydłużone; □ barwą skrki - może ona być biała, czerwona lub plamista; □ głębokością oczek - oczka mogą być głębokie, co nie jest korzystne, lub płytkie; bulwy o płytkich oczkach łatwo jest obierać i myć. Wiązanie bulw rozpoczyna się w okresie od tworzenia pąkw kwiatowych do kwitnienia, ich wzrost trwa nawet do końca okresu wegetacji. Rwnocześnie ze wzrostem bglw następuje gromadzenie w nich skrobi i innych produktw zapasowych.Na bulwie spiralnie rozmieszczone są oczka, będące odpowiednikiem śpiących pąkw bocznych na łodydze. U nasady oczka znajduje się płkolista wypukłość tzw. brew. Niekiedy oczko i brew są słabo widoczne, mwimy wwczas o płytkich oczkach. http://www.rolniczo.besttkactwo.info/index.php?q=ziemniakrozmnazanie Ziemniak jest rośliną rozmnażaną wegetatywnie. Materiałem nasiennym są bulwy. Wzrost rośliny rozpoczyna się od kiełkowania pąkw znajdujących się w oczkach. BulwyJnałe (2,8-4 cm) tworzą najczęściej 1-2 kiełki, bulwy większe (5,0-6,0 cm) mogą twołżyć 4-6 kiełkw, a niekiedy i więcej. Ziemniak wytwarza zwykle tyle łodyg nadziewanych, ile wykształcił kiełkw w czasie kiełkowania. Jednocześnie ze wzrostem kiełkw rozpoczyna się Mormmie i wzrost korzeni. Kiełek rośnie dość wolno, dlatego też wschody ziemniaka ukazują się około 14 dni po sadzeniu, a przy nie sprzyjającej temperaturze lub wilgotności gleby nawet po 21-30 dniach. Powolny jest także wzrost łodyg po wschodach, opiero od okresu, gdy łodygi osiągną wysokość 15-20 cm, jsipost części nadziemnej jest szybszy *||va do kwithgaia. Po kwitnieniu część łtziemna juirafe rośnie, natomiast rosną bulwy. Niekorzystnym zjawiskiem występującym przy uprawie ziemniaka jest zmniejszanie się jego plonu w miarę upływu lat rozmnażania wegetatywnego; nazywamy to wyradzaniem lub degeneracją ziemniaka. Głwną przyczyną wyradzania jest zwiększanie stopnia porażenia bulw i roślin przez choroby wirusowe. Rośliny porażone chorobami wirusowymi są skarlałe, o źle rozwiniętych liściach i tworzą albo dużo bulw bardzo małych, albo 1-3 bulwy bardzo duże. Choroby wirusowe mogą rwnież przebiegać bezobja-wowo. Wyradzaniu zapobiega najskuteczniej systematyczna wymiana sadzeniakw. W Polsce, zależnie od rejonu; planowa wymiana sadzeniakw prowadzona jest co 2-6 lat. Sadzeniaki przeznaczone do wymiany są sprawdzane pod względem zdrowotności oraz wyprodukowane w dobrych warunkach klimatycznych i uprawowych. Innym sposobem zapobiegania wyradzaniu ziemniakw jest ich celowa uprawa na sadzeniaki we własnym gospodarstwie. Konieczna jest wwczas niezwykle staranna agrotechnika i specjalne zabiegi pielęgnacyjne. Używanie do sadzenia jakichkolwiek bulw jest-.nie-dopuszczalne. http://www.rolniczo.besttkactwo.info/index.php?q=wymaganiaklimatyczne Wymagania klimatyczne i glebowe Ziemniak jest rośliną klimatu umiarkowanego. W Polsce udaje się we wszystkich rejonach. Jest jednak wrażliwy na wiosenne i jesienne przymrozki, ktre mogą uszkodzić wschodzące rośliny lub bulwy przed zbiorem, zwłaszcza płycej umieszczone, lub po ich wykopaniu. Wymagania glebowe ziemniaka są niewielkie, udaje się on nawet lepiej na glebach przewiewnych, przepuszczalnych, a jednocześnie mogących utrzymać dostateczny zapas wody. Najbardziej odpowiednie dla ziemniaka są gleby średnio zwięzłe, tj. piaski gliniaste lekkie i średnie. Dobry plon otrzymuje się także na glebach lessowych i torfowych. Nieodpowiednie dla uprawy ziemniakw są gleby bardzo lekkie i suche oraz zbite i mało przewiewne. Przy uprawie ziemniakw pH gleby powinno wynosić 5,5-6.