Ziemniak jest rośliną rozmnażaną wegetatywnie. Materiałem nasiennym są bulwy.
Wzrost rośliny rozpoczyna się od kiełkowania pąków znajdujących się w oczkach. BulwyJnałe (2,8-4 cm) tworzą najczęściej 1-2 kiełki, bulwy większe (5,0-6,0 cm) mogą twołżyć 4-6 kiełków, a niekiedy i więcej. Ziemniak wytwarza zwykle tyle łodyg nadziewanych, ile wykształcił kiełków w czasie kiełkowania. Jednocześnie ze wzrostem kiełków rozpoczyna się Mormmie i wzrost korzeni. Kiełek rośnie dość wolno, dlatego też wschody ziemniaka ukazują się około 14 dni po sadzeniu, a przy nie sprzyjającej temperaturze lub wilgotności gleby nawet po 21-30 dniach. Powolny jest także wzrost łodyg po wschodach, ©opiero od okresu, gdy łodygi osiągną wysokość 15-20 cm, jsipost części nadziemnej jest szybszy *||&va do kwith&gaia. Po kwitnieniu część łtóziemna juirafe rośnie, natomiast rosną bulwy.
Niekorzystnym zjawiskiem występującym przy uprawie ziemniaka jest zmniejszanie się jego plonu w miarę upływu lat rozmnażania wegetatywnego; nazywamy to wyradzaniem lub degeneracją ziemniaka. Główną przyczyną wyradzania jest zwiększanie stopnia porażenia bulw i roślin przez choroby wirusowe. Rośliny porażone chorobami wirusowymi są skarlałe, o źle rozwiniętych liściach i tworzą albo dużo bulw bardzo małych, albo 1-3 bulwy bardzo duże. Choroby wirusowe mogą również przebiegać bezobja-wowo.
Wyradzaniu zapobiega najskuteczniej systematyczna wymiana sadzeniaków. W Polsce, zależnie od rejonu; planowa wymiana sadzeniaków prowadzona jest co 2-6 lat. Sadzeniaki przeznaczone do wymiany są sprawdzane pod względem zdrowotności oraz wyprodukowane w dobrych warunkach klimatycznych i uprawowych.
Innym sposobem zapobiegania wyradzaniu ziemniaków jest ich celowa uprawa na sadzeniaki we własnym gospodarstwie. Konieczna jest wówczas niezwykle staranna agrotechnika i specjalne zabiegi pielęgnacyjne. Używanie do sadzenia jakichkolwiek bulw jest-.nie-dopuszczalne.
płytki ceramiczne - Podręczniki do angielskiego - tani kredyt mieszkaniowy